Door de aanwezigheid van geschikte klei in de omgeving van Workum werd aardewerk gemaakt. Van de roodbakkende Friese klei werden allerlei eenvoudige gebruiksartikelen gemaakt, door kleine ambachtelijke bedrijfjes.

Een pottenbakkerij bestond meestal uit een woonhuis met daarachter een werkplaats en een opslagplaats voor klei en turf. De oven werd gestookt op turf.
De artikelen werden met de hand gedraaid op een schopschijf. Het typische bruine Workumer aardewerk werd versierd met witte kleislib, het letteren of ringeloren. Dit gebeurde met een uitgeholde koeienhoorn, waarvan een puntje was afgesneden.

Omstreeks 1800 moeten er meer dan 17 bedrijfjes zijn geweest. Deze waren voornamelijk aan de oostkant gevestigd, zodat ze via het water bereikbaar waren. De naam straatnaam Pothûswijk herinnert nog aan die tijd. Workum werd in die tijd terecht Pottenbakkersstad genoemd.

Door de opkomst van metaal, zoals verzinkte en emaille huishoudelijke artikelen, werd de vraag naar aardewerk sterk minder. Daardoor verdwenen in de loop van de 19de eeuw de meeste pottenbakkerijen.

In It Pottebakkershûs houdt Koch Pottery het pottenbakken in Workum in ere. Hier staat niet alleen een grote collectie Workumer Aardewerk, maar hier wordt ook regelmatig gestookt.